Με το νέο του άλμπουμ να βρίσκεται καθ’ οδόν για την κορυφή της Μεγάλης Βρετανίας, ο Robbie Williams ετοιμάζεται να γράψει ιστορία και να ξεπεράσει το θρυλικό συγκρότημα από το Λίβερπουλ στην πιο κρίσιμη μουσική αναμέτρηση της χρονιάς.

Ο Robbie Williams δεν ήταν ποτέ ένας απλός pop star. Από τις ημέρες της δόξας του με τους Take That μέχρι την εκκωφαντική σόλο πορεία του, ο καλλιτέχνης από το Stoke-on-Trent κατάφερε να γίνει το απόλυτο είδωλο της βρετανικής κουλτούρας, ενσαρκώνοντας την αυθεντικότητα, το χιούμορ και μία σχεδόν ακατανίκητη ικανότητα να κυριαρχεί στα charts.

Σήμερα, ο Robbie βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο του μουσικού κόσμου, καθώς το νέο του άλμπουμ με τον τίτλο «BRITPOP» τον φέρνει μία ανάσα από ένα αδιανόητο ρεκόρ: να γίνει ο σόλο καλλιτέχνης με τα περισσότερα No. 1 άλμπουμ στην ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, αφήνοντας πίσω του ακόμα και τους Beatles.

Η πορεία του προς την κορυφή ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια, αλλά η πρόσφατη κυκλοφορία του soundtrack της βιογραφικής ταινίας του «Better Man» πριν από έναν χρόνο ήταν εκείνη που τον έφερε στην ίδια ευθεία με το θρυλικό συγκρότημα. Με 15 άλμπουμ στο νούμερο 1, ο Robbie Williams ισοφάρισε τα «Σκαθάρια», δημιουργώντας μία κατάσταση απόλυτης αγωνίας για το τι θα ακολουθούσε.

Τώρα, σε μία χρονιά που το Official Albums Chart γιορτάζει τα 70 του χρόνια, το «BRITPOP» φαίνεται να είναι το «όπλο» που θα τον αναδείξει σε αδιαμφισβήτητο πρωταθλητή των βρετανικών πωλήσεων.

Η ιστορία πίσω από την κυκλοφορία του «BRITPOP» είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο και η ίδια η μουσική του Robbie. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε ως έκπληξη την προηγούμενη Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου, ανατρέποντας τα αρχικά σχέδια που το ήθελαν να βγαίνει στα ράφια τον Φεβρουάριο, μετά από μία αρχική αναβολή από τον Οκτώβριο του 2025.

Ο λόγος της καθυστέρησης; Μια άλλη μεγάλη κυρία της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, η Taylor Swift. Ο Robbie Williams, με την ειλικρίνεια που τον διακρίνει, δεν δίστασε να αποκαλύψει τις λεπτομέρειες κατά τη διάρκεια μιας μικρής συναυλίας στο Λονδίνο το περασμένο φθινόπωρο.

Εξηγώντας στους θαυμαστές του γιατί το «BRITPOP» δεν κυκλοφόρησε στην αρχική του ημερομηνία, ο καλλιτέχνης παραδέχτηκε ότι δεν ήθελε να συγκρουστεί με το άλμπουμ «The Life Of A Showgirl» της Taylor Swift.

«Εδώ είναι η αλήθεια: Θέλω 16 άλμπουμ στο νούμερο ένα», δήλωσε στο κοινό. «Μετά η Taylor αποφάσισε να κυκλοφορήσει το άλμπουμ της το ίδιο Σαββατοκύριακο με μένα. Ήμουν σε φάση, “γαμώτο!”».

Αυτή η δήλωση, γεμάτη από το γνωστό βρετανικό φλέγμα και την αυτοπεποίθησή του, δείχνει πόσο πολύ μετράει για εκείνον αυτή η πρωτιά. Δεν είναι απλώς ένας αριθμός, είναι η σφραγίδα μιας καριέρας που άντεξε στον χρόνο.

Η επιστροφή του Robbie Williams στα charts συνοδεύεται και από μία δόση νοσταλγίας. Το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, το «Life Thru A Lens», το οποίο σηματοδότησε την αρχή της σόλο πορείας του στα τέλη των 90s, φαίνεται να επανακάμπτει δυναμικά, στοχεύοντας σε μία θέση στο Top 20 αυτή την εβδομάδα.

Είναι μία υπενθύμιση της διαχρονικότητας της μουσικής του, καθώς η pop του Robbie συνεχίζει να συγκινεί γενιές θαυμαστών, από εκείνους που έζησαν τη χρυσή εποχή της Britpop μέχρι τους νεότερους που τον ανακάλυψαν μέσα από τις πρόσφατες εμφανίσεις του.

Ωστόσο, ο δρόμος προς την κορυφή δεν είναι χωρίς εμπόδια. Η Madison Beer προσπαθεί να «χαλάσει» το πάρτι του Robbie, καθώς το νέο της εγχείρημα με τίτλο «locket» βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο νούμερο 2 των midweeks.

Για την Madison Beer, αυτή η κυκλοφορία αποτελεί ορόσημο, αφού αναμένεται να είναι η υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ στα βρετανικά charts, ξεπερνώντας τις προηγούμενες επιτυχίες της «Life Support» και «Silence Between Songs».

Την ίδια στιγμή, το punk δίδυμο από τα East Midlands, οι Sleaford Mods, στοχεύουν στην πέμπτη τους είσοδο στο Top 10 με το σατιρικό «The Demise of Planet X», το οποίο βρίσκεται στο νούμερο 3.

Η μάχη των charts συμπληρώνεται από μία ενδιαφέρουσα σκωτσέζικη συνεργασία μεταξύ του Nathan Evans και των SAINT PHNX, των οποίων το «Angels’ Share» διεκδικεί μία θέση στην πρώτη πεντάδα.

Αυτή η κινητικότητα αναγκάζει την Olivia Dean και το άλμπουμ της «The Art of Loving» –που κυριαρχούσε καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 μέχρι τώρα– να υποχωρήσει στο νούμερο 5.

Το μουσικό τοπίο της εβδομάδας είναι γεμάτο από προσωπικά ρεκόρ, με την Elles Bailey από το Bristol να κάνει ένα δυνατό ξεκίνημα με το «Can’t Take My Story Away», ενώ η americana της φαίνεται να κερδίζει έδαφος.

Στο διεθνές στερέωμα, ο A$AP Rocky επιστρέφει με το «Don’t Be Dumb», το πρώτο του σόλο άλμπουμ μετά από οκτώ χρόνια, διεκδικώντας μία θέση στο Top 10.

Παράλληλα, παλιότερες επιτυχίες δείχνουν να έχουν επανέλθει δυναμικά. Το «Doo Wops & Hooligans» του Bruno Mars από το 2010 συνεχίζει την ανοδική του πορεία, ενώ οι Kid Kapichi με το «Fearless Nature» και ο Cavetown (Robin Daniel Skinner) με το «Running With Scissors» παλεύουν για μία θέση στο Top 40.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η επανεμφάνιση του Harry Styles στις υψηλές θέσεις. Μετά την ανακοίνωση ότι ετοιμάζει το πρώτο του άλμπουμ μετά από τέσσερα χρόνια, οι δύο τελευταίες δουλειές του, το «Harry’s House» και το «Fine Line», επέστρεψαν στο Top 40, αποδεικνύοντας ότι το κοινό διψά για τη δική του εκδοχή της σύγχρονης pop.

Στο επίκεντρο όλων αυτών, όμως, παραμένει ο Robbie Williams. Η κυριαρχία του δεν είναι τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα μιας αδιάκοπης παρουσίας που συνδυάζει το θέαμα με την ουσία.

Το «BRITPOP» είναι μία δήλωση ταυτότητας για έναν καλλιτέχνη που είδε τη βρετανική σκηνή να αλλάζει ριζικά και κατάφερε να παραμείνει ο εαυτό του. Αν την Παρασκευή το όνομά του βρεθεί στην κορυφή, δεν θα είναι μόνο μία νίκη για τον ίδιο, αλλά και μία επιβεβαίωση ότι η pop, όταν υπηρετείται με πάθος και ειλικρίνεια, μπορεί να νικήσει ακόμα και τους θρύλους του παρελθόντος.

Σε έναν κόσμο που οι τάσεις αλλάζουν με την ταχύτητα του scrolling, ο Robbie Williams αποδεικνύει ότι η κληρονομιά χτίζεται με τόλμη. Το να θέλεις να ξεπεράσεις τους The Beatles απαιτεί θάρρος, αλλά και μία γερή δόση θράσους.

Είτε τα καταφέρει είτε όχι, η ιστορία έχει ήδη γράψει πως ο Robbie είναι ένα από τα πιο επιδραστικά πρόσωπα που πέρασαν ποτέ από τη μουσική βιομηχανία, ένας πραγματικός showman που ξέρει πώς να κρατά το κοινό του σε εγρήγορση, ακόμα και δεκαετίες μετά το ξεκίνημά του.

Το «BRITPOP» είναι η τελευταία του πράξη σε ένα δράμα που δεν λέει να τελειώσει, και εμείς είμαστε απλώς θεατές σε μία από τις πιο εντυπωσιακές καριέρες όλων των εποχών.